معصوم

محقق مذکور چون آن کاغذ را مطالعه فرمود جواب آن را به متانت و عبارات خوش، مرقوم داشت بدون يک کلمه زشتي. از جمله مرقوم فرمود که: قول تو خطاب به من "اي سگ"، اين صحيح نيست زيرا که سگ به چهار دست و پا راه مي‌رود و ناخن‌هايش طويل و دراز است ولکن من منتصب القامه‌ام(1) و بشره‌ام(2) ظاهر و نمايان است، نه مانند کلب(3)، پشم دارم، و نه ناخن‌هايم پهن است و ناطق(4) و ضاحکم(5)، پس اين خواصّي که در من است به خلاف خواص کلب است. و به همين نحو جواب کاغذ او را نگاشت و او را در غيابت جب مهانت(6) گذاشت.

پي نوشت‌ها:

1- به روي دو پا راه مي‌روم.

2- پوست بدن .

3- سگ .

4- سخنگو.

5- خندان.

6- غلبه بر نفس نمود.

منبع:مستدرک،خاتمه  ج 2، 423

برگرفت از سایت http://beta.tebyan.net/index.aspx?pid=30243